Λα Πουπέ

Λα πουπ
Λα πουπέ

Την Άννα Κοκκίνου την είδα για πρώτη φορά πριν μερικά χρόνια στον “Καλό άνθρωπο του Σε Τσουάν” του Μπέρτολτ Μπρεχτ. Είχα εντυπωσιαστεί από την όλη παρουσία της πάνω στη σκηνή, αλλά και με το ήθος της, όταν –δεν το κάνω συχνά– πήγα να της δώσω συγχαρητήρια στα καμαρίνια. Από τότε την παρακολουθώ και χαίρομαι ιδιαίτερα όταν συναντώ φαν της.

Χθες, είδα, στο θέατρο Σφενδόνη το “Λα Πουπέ”, το μονόπρακτο θεατρικό έργο του συγγραφέα Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, με την Κοκκίνου στη σκηνοθεσία και τον πρωταγωνιστικό ρόλο. H ίδια λέει για τον ρόλο: «Η Ρίκα, αυτό το πονεμένο μικρομέγαλο πλάσμα, σηκώνει τα μανίκια ψηλά και τα βάζει με το χειρότερο εχθρό της: το Μίσος. Μ’ όλη της τη δύναμη αντιστέκεται στη γλυκιά σαγήνη των φθονερών σκέψεων και της εκδικητικότητας. Είναι και θα μείνει για πάντα μια μεγάλη ροζ τσιχλόφουσκα – το αποφάσισε. Ο εχθρός όμως είναι πιο δυνατός. Έχει τρυπώσει μέσα για τα καλά, ζει και βασιλεύει στα σωθικά της. Ολοστρόγγυλη, ζουμερή, με άρωμα φράουλα, αλλά στην καρδιά μια σταξιά δηλητήριο.»

H ιστορία είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Αν και όχι τόσο πρωτότυπη στην εξέλιξή της, είναι ιδιαίτερα καλοραμένη γύρω από έναν όμορφο, συμπαθή χαρακτήρα. Μου άρεσε και το κείμενο σε πολλά σημεία, αλλά δεν κατάφερε να με συναπάρει. Ισως τα τεχνικά προβλήματα, ίσως η υπερβολική χρήση των ιδιαίτερα καλών κατά τ’άλλα σκηνικών, ίσως η μουσική όπου με εξαίρεση τα δύο τελευταία κομμάτια δεν είναι αυτό που θα ήθελα. Παρόλα αυτά, η Κοκκίνου ήταν εκπληκτική, όπως πάντα, και περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο έργο της.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s